Omdat een PGB voor de overheid goedkoper is dan Zorg in natura, lijkt de maatregel vooral een bureaucratische ‘bezuiniging’.  Zelfs het omzetten van Zorg in natura in een PGB is stopgezet. Men schiet hiermee zichzelf in de voet. Want waarom wel Zorg in natura bieden en geen goedkoper PGB? Een vreemde situatie. De protesten zijn al op gang gekomen. Wenselijk wordt snel een goede oplossing geboden.

‘De gezondheidszorg in Nederland zou in het honderd lopen zonder mantelzorgers. Gewone mensen, zoals u en ik, die de zorg op zich nemen voor een zieke partner, hulpbehoevend familielid, vriend of buur. Gewoon en toch heel bijzonder. Elke dag weer.

Neem Wilma uit Tilburg. Ze zorgt voor haar tachtigjarige moeder, verderop in de straat. Hadden ze niet zo dicht bij elkaar gewoond, dan had moeder naar een verzorgingshuis gemoeten toen ze een jaar geleden een beroerte kreeg. Zeker vier keer per dag gaat Wilma bij moeder langs om voor haar te zorgen. Ze moet vooral goed in de gaten houden of moeder wel drinkt, want daar heeft ze moeite mee. En als moeder langer dan twee uur alleen is, wordt ze zenuwachtig.

Een grote verantwoordelijkheid. Die Wilma beter aandurft sinds ze de Mantelzorgpas heeft. Die zorgt ervoor dat iemand anders de zorg overneemt als Wilma onverwacht uitvalt. Het werkt heel eenvoudig: op de Mantelzorgpas staan twee telefoonnummers die gebeld kunnen worden als Wilma iets overkomt. Van haar zus uit Waalwijk, en van haar broer in Alkmaar. Die hebben allebei een overzicht met de belangrijkste contactpersonen en afspraken over moeder. Bij moeder thuis ligt een map met zorginformatie. Moeder krijgt van thuiszorginstelling Thebe iedere dag hulp bij het wassen en in noodgevallen kan een crisisopname in Tilburg geregeld worden. De zorgverlening kan dus snel iets organiseren als Wilma zou uitvallen. Een hele geruststelling voor Wilma en haar moeder!

Dit klinkt simpel, maar er zit een hele organisatie achter. De gemeente Tilburg, Mezzo, Expertisecentrum Familiezorg, thuiszorginstelling Thebe, zorgorganisatie De Wever, en ons Zorgkantoor in de regio hebben de handen ineen geslagen om dit mogelijk te maken.

Begin april hebben 1200 mantelzorgers in Tilburg hun pas gekregen. Voorlopig gaat het om een proef. En als het een succes wordt proberen we dit in meer regio’s met lokale partners te organiseren.

Een mooi initiatief. Ik hoop dat mantelzorgers zoals Wilma hierdoor een zorg minder hebben en met een gerust hart van huis kunnen gaan’.

Vragen of suggesties over dit onderwerp kunt u mailen naar column@unive.nl.

De dvd bevat een toelichting op het persoonsgebonden budget (PGB) in de AWBZ. Met een PGB kunnen mensen zelf de AWBZ-zorg inkopen waarvoor zij een indicatie hebben. De film is bedoeld voor mensen die een PGB hebben of dat overwegen aan te vragen. Het helpt hen een bewuste keuze te maken en geeft antwoord op vragen over het gebruik ervan.
 
De film bestaat uit diverse onderdelen die los van elkaar te bekijken zijn. De kijker kan zo zelf de onderdelen selecteren waarover hij uitleg wil. Zo wordt het PGB in vogelvlucht toegelicht en zijn er verschillende instructies die dieper ingaan op het verkrijgen, besteden en beheren van het PGB. Hoewel de film primair gericht is op (aspirant-)PGB-houders, is hij ook interessant voor mensen die in de werksfeer te maken hebben met het PGB. De dvd kan ook worden gebruikt tijdens presentaties voor aspirant-PGB-houders.

De brochure ‘Ik heb wat, Krijg ik ook wat?’ bestaat al een paar jaar. Hij is bestemd voor iedereen die hoge kosten maakt in verband met een chronische ziekte, handicap of hoge leeftijd. Elk jaar wordt er een nieuwe versie van deze brochure uitgegeven. De versie over 2010 geeft u een actueel overzicht van alle bestaande regelingen. U leest welke mogelijkheden er zijn, hoe ze werken en waar u terecht kunt voor een aanvraag of meer informatie.

De brochure 2010 bevat de volgende onderwerpen:

• vergoeding van medische kosten;
• kosten van zorg bij langdurige ziekte; 
• kosten van bijvoorbeeld hulp in het huishouden, vervoer en aanpassing in de woning; 
• een financieel extraatje voor mantelzorgers; 
• meerkosten door een chronische ziekte of handicap; 
• kosten van reizen buiten de regio; 
• kosten van gehandicapte kinderen die nog thuis wonen; 
• kosten van bijzondere uitgaven; 
• belastingaftrek bij ziekte of handicap; 
• belastingteruggave voor mensen die jong gehandicapt zijn geraakt; 
• hogere uitkering voor extra hulp bij arbeidsongeschiktheid.

Mocht u meer informatie willen of deze brochure bestellen dan kunt u bellen naar de medewerkers van Postbus 51 op het telefoonnummer 0800 – 8051. Zij zijn bereikbaar op werkdagen van 8.00 tot 20.00 uur.

De kwaliteitsproblemen in de verpleeghuizen wordt mede veroorzaakt door een tekort aan financiële middelen. Zowel de overheid als veroorzaker, als zorginstellingen als ‘gemoedelijke volgers’ zijn debet aan de vaak schrijnende toestanden in verpleeghuizen. Transparantie over de AWBZ en oprechte maatschappelijke verantwoordelijkheid en betrokkenheid bij de kwaliteit van leven voor hulpbehoevende ouderen is hard nodig.

Woensdag 10 maart 2010 debatteert de Tweede Kamer met de staatssecretaris over deze indicatiestelling. In het debat wordt aandacht besteed aan indicatiestelling door de zorgverlener, zelfindicatie door verzekerden en SIP (Standaard Indicatie Protocollen).

Objectief?

Bij een indicatiestelling door zorgverleners zit een addertje onder het gras. Zorgverleners zijn niet geneigd de verzekerden objectief te informeren over de keuzemogelijkheid voor het PGB (persoonsgebonden budget). Liever levert men zelf de gevraagde zorg. Daarnaast is in het verleden gebleken dat door het wegvallen van huishoudelijke zorg (naar de Gemeente / WMO), indicaties voor begeleiding en persoonlijke verzorging onevenredig zijn gestegen. Hiermee konden vele thuiszorginstellingen hun ontstane tekorten dekken.

Anderzijds is de indicatiestelling door het CIZ ook niet objectief. Hoewel men dit zal ontkennen, blijkt in de praktijk dat in gelijke situaties verschillend wordt geïndiceerd. Verpleegkundigen van het CIZ hebben al eerder naar buiten gebracht, dat zij door hun managers regelmatig werden ‘teruggefloten’ in hun objectieve indicatie. En zolang de patiënt of zijn familie niet om een nieuwe indicatie vraagt worden uitgaven hiermee  gespaard.