Wanneer kinderen zelf -een deel van- de hulp aan ouders geven is een goede planning belangrijk. De volgende tips uit ‘Mijn Ouders Ouder’ kunnen daarbij van pas komen.

 Praktische tips bij de organisatie van hulp voor ouders in de thuissituatie:

 -         betrek uw ouder zoveel als mogelijk bij de beslissing rondom de hulp

 -         schat in of u de te verlenen hulp fysiek en/of emotioneel aankunt

 -         schat in of u de periode van de te verlenen hulp aankunt

 -         probeer zoveel mogelijk de taken te verdelen met

1. familie
2. vrienden, kennissen, buren
3. vrijwilligers

 -         benoem 1 coördinator die taken, tijden en personen op elkaar afstemt

 -         regel in de familie 1 aanspreekpunt voor alle medische zaken, 1 aanspreekpunt voor alle administratieve/financiële zaken en  1 aanspreekpunt voor alle huishoudelijke zaken en sociale activiteiten

 -         maak een rooster met de taken, tijden en personen, die iedereen vervolgens in zijn bezit heeft

 -         maak duidelijke afspraken met uw ouder(s) wat u wanneer doet

 -         wanneer de relatie tussen uw ouder en u niet (meer) optimaal is, handel dan uit respect of uit verantwoordelijkheid

 -         houd rekening met het feit dat uw ouder door een ziekte van karakter kan veranderen

 -         maak goede en duidelijk afspraken met naaste familie ter voorkoming van onenigheid

 -         wanneer er toch onenigheid ontstaat of al bestaat, handel dan naar eigen goeddunken met respect voor uw ouder; laat u zich niet door negatieve invloeden van de wijs brengen

 -         laat u zich door deskundigen adviseren bij taken die voor u nieuw en ingewikkeld zijn; er worden diverse cursussen, op het gebied van verzorging van ouderen, gegeven door onder andere de Thuiszorg en patiëntenorganisaties

 -         houd in een ‘zorgdossier’ de gebeurtenissen en afspraken bij; onder andere een medicijnenlijst

 -         houd in de gaten wanneer de hulpvraag gaat toenemen en anticipeer op de te verwachten nieuwe hulptaken

 -         maak waar mogelijk gebruik van externe hulp, om het voor u zelf zo lang mogelijk vol te houden

 -         maak gebruik van externe hulp bij taken die u liever zelf niet doet; bijvoorbeeld intieme verzorging

 -         zorg voor eigen ontspanning bij intensieve hulp en zorg

 -         zorg voor goede afspraken met uw eigen gezin bij intensieve hulp en zorg

Een gevolg hiervan is, dat 40 % van de terminale patiënten in een ziekenhuis overlijdt, terwijl zij het liefst thuis willen sterven. De huisarts is meestal niet op de hoogte van deze wens. In een terminale situatie, of beter nog eerder, is het raadzaam met de huisarts te spreken over thuis sterven.

Er zijn veel mogelijkheden om thuis te kunnen sterven. Particuliere zorg, thuiszorg, vrijwilligers desgewenst in combinatie met mantelzorgers en eigen familie maakt dit mogelijk. De huisarts is bekend met de zorgaanbieders en kan informatie verstrekken.

 Met het huisartseninformatiesysteem en het netwerk van zorgprofessionals worden ouderen met een complexe zorgvraag opgespoord. Een praktijkondersteuner van de huisarts brengt vervolgens in kaart welke gezondheidsproblemen er zijn, en de eventuele risico’s, waarna samen met de oudere een zorgplan wordt opgesteld. 

 Nieuw aan dit zorgmodel is dat ouderen actiever worden getraceerd en benaderd, en dat zij blijvend gevolgd worden. Plus, dat ouderen en hun mantelzorgers zelf kunnen aangeven en meebeslissen hoeveel zorg zij willen ontvangen. Als het Geriatrisch zorgmodel slaagt is dit een nieuwe stap richting cliënt gerichte zorg.

De openheid die door de euthanasiewet, officielle de Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding, is ontstaan heeft een einde gemaakt aan stiekeme praktijken. Ziekenhuizen en verpleeghuizen hebben het in hun beleid kunnen opnemen. Huisartsen kunnen er openlijk over spreken met hun patiënten.

De praktijk in de particuliere zorg en verpleging leert dat de meeste euthanasie wensen uiteindelijk niet worden uitgevoerd. Vroegtijdig overlijden, angst en toedienen van pijnstillende medicaties maken het toepassen van euthanasie veelvuldig overbodig.