Er is een stevige basis gelegd voor de relatie zorgaanbieder-cliënt . Nieuw zijn onder meer:
- heldere afspraken over het verschaffen van informatie aan de cliënt;
- een duidelijke regeling over wie verantwoordelijk is voor de zorg;
- een goede incidenten en calamiteitenregeling;
- een onafhankelijke geschillenregeling buiten de zorginstelling.    

Het instellen van een onafhankelijke geschillencommissie is een grote vooruitgang. Minister Klink noemde dit zelfs een mijlpaal voor de consument en patiënt in de zorg.

De thuiszorg loopt met deze nieuwe voorwaarden voorop in de zorg. De ziekenhuizen en de GGZ sector zijn in de afrondende fase om met gelijksoortige voorwaarden te komen.

Eén van de plannen van de raad is dat huisartsen een grotere rol krijgen toebedeeld. Huisartsenposten moeten bijvoorbeeld flink worden uitgebreid, staat in een advies dat vandaag verschijnt. In die huisartsenposten zullen in de toekomst ook kleine chirurgische ingrepen plaatsvinden. 

Ziekenhuizen
Daarnaast wil de RVZ dat de grote ziekenhuizen en de regionale ziekenhuizen hun zorg beter op elkaar gaan afstemmen. Werken op de ‘automatische piloot’ is niet langer voldoende, vindt de raad. Volgens de raad zou een nieuwe indeling van de zorg tot flinke kostenbesparingen leiden. 

Gezonder leven
Burgers, aan de andere kant, moeten veel meer zelf doen om gezond te blijven. Ze moeten volgens het adviesorgaan bijvoorbeeld stoppen met roken, meer bewegen en gezonder eten. Als ze toch ziek worden, zullen ze meer voor de zorg moeten betalen dan nu het geval is, verwacht de RVZ.  

De openheid die door de euthanasiewet, officielle de Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding, is ontstaan heeft een einde gemaakt aan stiekeme praktijken. Ziekenhuizen en verpleeghuizen hebben het in hun beleid kunnen opnemen. Huisartsen kunnen er openlijk over spreken met hun patiënten.

De praktijk in de particuliere zorg en verpleging leert dat de meeste euthanasie wensen uiteindelijk niet worden uitgevoerd. Vroegtijdig overlijden, angst en toedienen van pijnstillende medicaties maken het toepassen van euthanasie veelvuldig overbodig.

De brochure ‘Ik heb wat, Krijg ik ook wat?’ bestaat al een paar jaar. Hij is bestemd voor iedereen die hoge kosten maakt in verband met een chronische ziekte, handicap of hoge leeftijd. Elk jaar wordt er een nieuwe versie van deze brochure uitgegeven. De versie over 2010 geeft u een actueel overzicht van alle bestaande regelingen. U leest welke mogelijkheden er zijn, hoe ze werken en waar u terecht kunt voor een aanvraag of meer informatie.

De brochure 2010 bevat de volgende onderwerpen:

• vergoeding van medische kosten;
• kosten van zorg bij langdurige ziekte; 
• kosten van bijvoorbeeld hulp in het huishouden, vervoer en aanpassing in de woning; 
• een financieel extraatje voor mantelzorgers; 
• meerkosten door een chronische ziekte of handicap; 
• kosten van reizen buiten de regio; 
• kosten van gehandicapte kinderen die nog thuis wonen; 
• kosten van bijzondere uitgaven; 
• belastingaftrek bij ziekte of handicap; 
• belastingteruggave voor mensen die jong gehandicapt zijn geraakt; 
• hogere uitkering voor extra hulp bij arbeidsongeschiktheid.

Mocht u meer informatie willen of deze brochure bestellen dan kunt u bellen naar de medewerkers van Postbus 51 op het telefoonnummer 0800 – 8051. Zij zijn bereikbaar op werkdagen van 8.00 tot 20.00 uur.

De kwaliteitsproblemen in de verpleeghuizen wordt mede veroorzaakt door een tekort aan financiële middelen. Zowel de overheid als veroorzaker, als zorginstellingen als ‘gemoedelijke volgers’ zijn debet aan de vaak schrijnende toestanden in verpleeghuizen. Transparantie over de AWBZ en oprechte maatschappelijke verantwoordelijkheid en betrokkenheid bij de kwaliteit van leven voor hulpbehoevende ouderen is hard nodig.

Woensdag 10 maart 2010 debatteert de Tweede Kamer met de staatssecretaris over deze indicatiestelling. In het debat wordt aandacht besteed aan indicatiestelling door de zorgverlener, zelfindicatie door verzekerden en SIP (Standaard Indicatie Protocollen).

Objectief?

Bij een indicatiestelling door zorgverleners zit een addertje onder het gras. Zorgverleners zijn niet geneigd de verzekerden objectief te informeren over de keuzemogelijkheid voor het PGB (persoonsgebonden budget). Liever levert men zelf de gevraagde zorg. Daarnaast is in het verleden gebleken dat door het wegvallen van huishoudelijke zorg (naar de Gemeente / WMO), indicaties voor begeleiding en persoonlijke verzorging onevenredig zijn gestegen. Hiermee konden vele thuiszorginstellingen hun ontstane tekorten dekken.

Anderzijds is de indicatiestelling door het CIZ ook niet objectief. Hoewel men dit zal ontkennen, blijkt in de praktijk dat in gelijke situaties verschillend wordt geïndiceerd. Verpleegkundigen van het CIZ hebben al eerder naar buiten gebracht, dat zij door hun managers regelmatig werden ‘teruggefloten’ in hun objectieve indicatie. En zolang de patiënt of zijn familie niet om een nieuwe indicatie vraagt worden uitgaven hiermee  gespaard.

Een voorbeeld: ouderen met beginnende dementie krijgen geen indicatie meer voor dagopvang in de AWBZ, terwijl de Wmo nog onvoldoende alternatieven biedt.

Uit onderzoek onder mensen die in 2009 een nieuwe indicatie kregen blijkt dat twee op de tien mensen denken dat een zelfstandig bestaan niet meer goed is vol te houden. Meestal is niet direct een oplossing voor handen. Veel cliënten vallen in een gat tussen de afbouw van de AWBZ en de te langzame opbouw van voorzieningen in de Wmo.

Ondanks meer geld van het Rijk maken de Gemeenten nog geen haast met ontwikkeling van een breder aanbod van ondersteuning in de Wmo.

Cliëntenorganisaties hebben bij staatssecretaris Bussemaker aangekaard de opbouw van de Wmo te versnellen, en kritisch te kijken naar de knelpunten die leiden tot karige zorg.