Patiënten die in een zorginstelling verblijven zijn afhankelijk van alle bij de zorg betrokkenen. Dit schept verplichtingen voor alle zorgdisciplines ten aanzien van het bewaken van ‘de vrijheid’ van de patiënt. Waarin kan de patiënt zelf beslissen en op welk moment dien ik voor hem te beslissen. Het respecteren van de autonomie van de patiënt schept nogal al eens dilemma’s. Wel of niet de Zweedse band, de deur op slot of een sederende medicatie?
In Trouw zegt Guy Widdershoven, hoogleraar medische ethiek aan het VU medisch centrum, dat verpleegkundigen soms doorslaan in het respect voor de autonomie van de patiënten. De toename van het respect voor de autonomie is een prima zaak, omdat veel zorgverleners de patiënt hierdoor meer als mens zijn gaan zien. Anderzijds vraagt het continue afwegen van het belang van de autonomie tegenover de gezondheid en/of veiligheid van de patiënt om voldoende deskundigheid.
Aan die deskundigheid ontbreekt het nogal eens in verpleeg- en verzorgingshuizen. Soms is er op momenten zelfs geen enkele verpleegkundige op een afdeling aanwezig. De leiding van de instelling is hiervoor uiteindelijk verantwoordelijk. Evenals voor het beleid dat de grenzen van de autonomie bepaalt en waarmee zorgverleners hun werk kunnen uitvoeren.
Tags: Verpleeghuis, Verzorgingshuis, Ziekenhuis, Zorghotel
